Wróć do strony głównej Adwokata Wielkopolskiego < cofnij

Jak zostać stałym mediatorem

2014-05-30

Wymagania stawiane przed mediatorami sądowymi są zależne od rodzaju sprawy, która mediacją ma być objęta. Można zatem wyróżnić trzy odrębne reżimy prawne, którym poddana jest instytucja mediacji:


I. Postępowanie mediacyjne w sprawach nieletnich

Wymogi dotyczące osoby mediatora uregulowane są w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z 18.05.2001r. w sprawie postępowania mediacyjnego w sprawach nieletnich (Dz. U. z 2001r. Nr 56, poz. 591 ze zm.).

Powyższe Rozporządzenia w § 4 stanowi, iż Mediatorem może być osoba godna zaufania, która:

1) ukończyła 26 lat,

2) korzysta z pełni praw cywilnych i publicznych,

3) biegle włada językiem polskim w mowie i piśmie,

4) posiada wykształcenie z zakresu psychologii, pedagogiki, socjologii, resocjalizacji lub prawa oraz ma doświadczenie w zakresie     wychowania lub resocjalizacji młodzieży,

5) posiada umiejętności rozwiązywania konfliktów oraz nawiązywania kontaktów międzyludzkich,

6) daje rękojmię należytego wykonywania obowiązków,

7) odbyła szkolenie dla mediatorów,

8) została wpisana do wykazu w sądzie okręgowym.

Niestety § 6 pkt. 1 ppkt. 2 Rozporządzenia zakazuje pełnienia funkcji mediatora w sprawach nieletnich m.in. czynnym zawodowo adwokatom oraz aplikantom adwokackim, więc z naszego punktu widzenia, ta ścieżka jest zamknięta.


II. Postępowanie mediacyjne w sprawach karnych

Sprawy z zakresu prawa karnego także regulowane są Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z 13.06.2003r. w sprawie postępowania mediacyjnego w sprawach karnych (Dz. U. z 2003r. Nr 108, poz. 1020).

W nim w § 3 można wyczytać, iż, podobnie, jak w sprawach nieletnich, także tutaj mediatorem może być osoba godna zaufania, która:

1) posiada obywatelstwo polskie;

2) korzysta w pełni z praw cywilnych i obywatelskich;

3) ukończyła 26 lat;

4) biegle włada językiem polskim;

5) nie była karana za przestępstwo umyślne;

6) posiada umiejętności likwidowania konfliktów oraz wystarczającą do przeprowadzania postępowania mediacyjnego wiedzę, w szczególności w zakresie psychologii, pedagogiki, socjologii, resocjalizacji lub prawa;

7) daje rękojmię należytego wykonywania obowiązków;

8) została wpisana do wykazu w sądzie okręgowym.

W przypadku spraw karnych, mediatorem może być także czynny adwokat, dlatego warto skupić się na procedurze wpisu do wykazu osób godnych zaufania w sądzie okręgowym, które uregulowane są w w/w Rozporządzeniu w § 4 i § 5.

Wpis do przedmiotowego wykazu następuje na wniosek, do którego dołączyć należy dokumenty potwierdzające spełnienie warunków określonych w § 3. Decyzję o wpisie podejmuje Prezes sądu okręgowego po stwierdzeniu spełnienia wszystkich warunków. Na decyzję odmowną przysługuje odwołanie do prezesa sądu apelacyjnego.


 III. Postępowanie mediacyjne w sprawach cywilnych

W odróżnieniu od sfery prawa karnego i postępowania w sprawach nieletnich, to nie prezes sądu okręgowego decyduje o wpisaniu mediatora do wykazu osób godnych zaufania. W całości procedurą tą zajmują się organizacje społeczne i zawodowe, które prowadzą swoje listy stałych mediatorów przekazywane prezesowi sądu okręgowego. Wymagania stawiane przez konkretne organizacje nieznacznie się różnią, natomiast podstawowym wymogiem jest odbycie szkolenia z zakresu mediacji, które często przeprowadzana są właśnie przez te organizacje.

Taką instytucją jest na przykład Centrum Mediacyjne przy Naczelnej Radzie Adwokackiej w Warszawie, przy którym prowadzone są Zawodowe Szkolenia Mediatorów skierowane przede wszystkim do adwokatów. Centrum Mediacyjne przy NRA prowadzi także listę stałych mediatorów, która widnieje m.in. na stronie sądu okręgowego w Poznaniu.

Uwagi do tekstu prosimy zgłaszać na adres poczty elektronicznej: adwokat-spelak@wp.pl